هوالعزیز

سلام

( مهمان نگاه )

اولین بار که مهمان شده بودم به نگاهت

هرگز اندیشه نکردم که شوم چشم براهت

شاعر چشم تو گشتم، همه شب شعر سرودم

زیر هر خاطرۀ روشنی از چهره ماهت

شیطنت کرد اگر کودک چشمان تو آنشب

دادم ایام جوانی به مکافات گناهت

شب مویم به تمنای تو شد صبح ولیکن

ریخت بر چهرۀ روزم شب گیسوی سیاهت

به سلامت ، تو برو ، باد خدا پشت و پناهت

پاینده باشید

یا علی مدد

بنام خدا

سلام

                      ( تاریخ مصرف )

صبر من و غرور تو

در سفرۀ گرسنه دلهامان

تاریخ مصرفشان رو به انتهاست

وقتی که چشم باز کنیم از خواب

چیزی بجز کپک نخواهیم دید

تاریخ را گناهی نیست

یا علی مدد

بنام خدا

سلام دوستان بزرگوار

گویند خورشید عدالت وقتی طلوع خواهد کرد که غروب / عاطفه و جوانمردی را به تاریکی خودخواهی و بیداد برده باشد

( غزل انتظار ) 

طلوع من تمام کن بهانۀ غروب را

نگاه کن شمال را و شرق را،جنوب را

دلم گرفته زین همه نگاههای خط خطی

هدف گرفته اند چون ز خط خود عیوب را

زمانه مسخ می شود زته نشین رنگها

کسی نمی تراشد از دل کسی رسوب را

چه روز های مبهمی به پیش رو نهاده ام

و اینکه مفت باختم ، چه لحظه های خوب را

نوای ساز من دگر نمی رسد به پنجره

تفنگ بایدش کنم ، سه تار سیم و چوب را

بیا که با نگاه خود بزن برقص می کنی

تمام صحنه های موحش بزن بکوب را

و من به نذردیدنت به چار سمت عاشقی

                  هزار سجده می کنم مقلب القلوب را

برای فرج آقا امام زمان اروحنا له الفداه دعا کنیم

یا علی مدد

       ((  جشن بهار ))
 
  گاهی از عشق سخن باید گفت
                       که بهار
                              عشق را در رگ خود جا دارد
  دارم از پنجرۀ خانه خود می بینم
  شبنم صبح
          تن زیبای گل اطلسی باغچه را
                                   می لیسد
  و گل یاس به اندازۀ عطری که در اوست
  لطف شیرین تواضع را
                      به بهار
                                    می کند ارزانی
               عشق را در همه جا باید جست