مردی از گوشه ی سر سبزترین شهر کویرم
شهر موسیقی
نقاشی
عشق
خاطراتی دارم
که به اندازه ی دیوار اطاق پدرم پی دارد
دل من مثل بهشت
وسعتی دارد از اندیشه ی سبز
خوشه ی گندمی از جنس غرور
و خدائی که تو را در دل من خلق نمود
دلی از شیشه تراشید مرا
من دعا خواهم کرد
که تو از خوشه ی گندم نخوری!!!
××××××××××××
دوستان محترم و همراهان عزیزم
آنچه در این وبلاگ از شعر و مطلب ملاحظه میفرمائید از آثار نویسنده می باشد که انتظار دارد با نظرات سازنده ی خود علاوه بر راهنمائی سهمی در فرهنگ و ادب این مرز و بوم داشته باشید
هر کجا اثری غیر از آثار نویسنده درج گردد همراه با نام پدید آورنده ی آن خواهد بود
یا علی مدد

---